naar index van Geen Kunst




Vandaag, mijn lief, zul jij mijn versje horen!
Je weet toch hoe dat bij een dichter gaat?
Al wáár hij loopt of ligt, in bed, op straat:
de woorden flirten sexy aan zijn oren

en dreinen om maar in een vers te komen;
elk waant zichzelf 't mooist van klank, muziek,
elk pocht van 't Oudgermaans te zijn genomen.
vervuld te zijn van zin en symboliek,

Doch woorden zijn maar woorden, geen dictaat!
Ze zijn slechts blaren, dichters zijn de bomen
wier levenssap hun nerven zwellen laat.

Waar wij na zo veel jaren zijn gekomen
doen woorden dikwijls minder goed dan kwaad:
wij dromen beter sprakeloze dromen.



1992, Op onze 27ste huwelijksdag
Tsunetomi, 1923.